عضو هیئت علمی محمد اصغرزاده

مقدمه: روش اصلی تشخیص مالاریا در کشور ما، آزمایش گسترش خون محیطی رنگآمیزی شده با گیمسا است ولی صحت نتایج در این روش به مقدار زیاد بستگی به مهارت و دقت تکنسین آزمایشگاه و شرایط آزمایش دارد. با توجه به انتشار گزارشاتی طی سالهای گذشته مبنی بر اشتباه در تشخیص میکروسکوپی در آزمایشگاههای نظام کنترل مالاریا، این مطالعه با هدف بررسی وضعیت موجود به منظور تعیین میزان اثربخشی برنامه بهبود کیفیت تشخیص مالاریا در کشور طراحی و به اجرا در آمد.روش کار: در این مطالعه تحلیلی، تعداد 100 نمونه خون کامل با تشخیص میکروسکوپی اولیه مثبت (85 مورد پلاسمودیوم ویواکس و 15 مورد پلاسمودیوم فالسی پاروم) و 15 نمونه منفی جمعآوری شده از مناطق مالاریاخیر با روش Nested PCR بر روی ژن (small sub-unit ribosomal RNA) ssrRNA مجدداً آزمایش گردید و ضریب توافق کاپا توسط نرمافزار SPSS محاسبه گردید.نتایج: در کلیه موارد تشخیص اولیه (صرفاً مثبت یا منفی بودن نمونهها) در هر دو روش کاملاً یکسان بودند. یکی از نمونهها با روش میکروسکوپی پلاسمودیوم فالسیپاروم و با روش مولکولی عفونت مخلوط (پلاسمودیوم فالسیپاروم و پلاسمودیوم ویواکس) تشخیص داده شد و میزان توافق تشخیص میکروسکوپی در آزمایشگاههای مالاریا در مناطق مالاریاخیز کشور با روش PCR در حد عالی طبقهبندی گردید.نتیجهگیری: عدم تطابق نتایج این مطالعه با مطالعات سالهای گذشته و توافق نتایج دو روش تشخیص میکروسکوپی و مولکولی مالاریا در این مطالعه میتواند بیانگر اثربخشی برنامههای ارتقاء کیفیت تشخیص میکروسکوپی مالاریا در آزمایشگاههای نظام کنترل مالاریا باشد.

زمينه و هدف: گزارشاتي از مشاهده مقاومت به فلوکونازول در قارچ هاي بيماري زا در بيماران مبتلا به ميکوز هاي مخاطي و احشايي وجود دارد و بعضي از اين قارچ ها ظاهرا به زولهاي ديگر نيز مقاومت متقاطع دارند. مکانيسم هاي مولکولي مقاومت دارويي به زولها شامل بيان زياد تعدادي از ژنهاي پمپ مواد به خارج ژن تسهيل کننده ماژور بيان بيش از اندازه ژن ERG11 بر اثر ايجاد موتاسيون در اين ژن و تغييرات در ديگر نزيم هاي درگير در بيوسنتز ارگوسترول مي باشد که اين عملکرد منجر به کاهش تجمع دارو در سلولهاي سوشهاي مقاوم مي شود. اين پژوهش با توجه به اهميت مقاومت دارويي به فلوکونازول به وسيله عوامل ميکوز هاي عمقي و زير جلدي انجام گرفت زيرا اين ميکوزها در صورت عدم درمان صحيح و سريع پيش گهي وخيمي دارند. روش ها: DNA ژنومي کپک سپرژيلوس فوميگاتوس استخراج گرديده و پس از تثير قطعه DNA هدف با روش PCR دژنراتيو و برگشتي قطعه تکثير شده به حاملpGEMT-Easy vector وارد شده و براي انجام مراحل شناسايي توالي ژن مقاومت دارويي به فلوکونازول به ميزبان حساس (E.coli Top 10 F) منتقل گرديد. يافته ها: از قطعه 1750 نولوتيدي حاصل از PCR دژنراتيو و PCR برگشتي توالي ژن مقاومت دارويي به فلوکونازول شناسايي شده در . فوميگا توس به طول نهايي 1703 نوکلوتيد همساني بسيار بالايي با توالي نولوتيدهاي ژن مشابه در ساير ميروارگانيسمهاي قارچي را نشان مي دهد. نتيجه ساترن بلاتينگ نيز بيانکر وجود چند نسخه از اين ژن در ژنوم . فوميگاتوس مي باشد. نتيجه گيري: مطالعات مربوط به تعيين توالي ژن ها به منظور تعيين ميزان دخالت محصولات ژني در بيماري زايي ميروارگانيسم شناسايي ويژگي هاي بيوشيميايي و اعمال فيزيولوژي حاصل از بيان ژن براي درک اطلاعات بنيادي انجام مي گيرد. هدف اين گونه مطالعات توليد محصولاتي مانند واسن دارو و يا بلور براي ژن و يا توضيح شرايط ايمني بخشي محصولات حاصل از بيان ژن بهره برداري از محصول ژن بعنوان شاخص شناسايي ميروارگانيسم و يا تشخيص عفونت و است و لونينگ ژن مقاومت دارويي به براي رسيدن به موارد فوق کاربرد خواهد داشت.

زمينه و هدف: ليشمانيوز احشايي يا کالاآزار يک بيماري عفوني مهلک و کشنده اي است که عامل آن درمنطقه مديترانه اي از جمله ايران ليشمانيا اينفانتوم ميباشد. درمانهاي دارويي موجود عليه اين بيماري داراي عوارض سمي بوده و مقاومت دارويي در نقاط مختلف جهان در حال توسعه مي باشد. لذا عقيده بر اين است که توسعه واکسن بهترين راه پيشگيري و کنترل بيماري ليشمانيوز مي باشد. هدف مطالعه حاضر توليد پروتئين P4 نوترکيب ليشمانيا اينفانتوم و ارزيابي اوليه آن به عنوان يک کانديداي واکسن جديد عليه ليشمانيوز احشايي مي باشد. روش ها: انگل ليشمانيا اينفانتوم کشت داده شده و DNA آن استخراج و براي تکثير ژن P4 از PCR استفاده شد. ژن تکثير شده کلون گرديده و پس از تاييد توالي آن، از طريق وکتور بياني pET 28a در E. coli بيان گرديد. پروتئين نوترکيب تخليص گرديده و واکنش سرمي بيماران ليشمانيوز احشايي با آن مورد بررسي قرار گرفت. يافته ها: آناليز توالي ژن P4 کلون شده از ليشمانيا اينفانتوم نشان ميدهد که اين ژن 951 باز طول داشته و داراي همولوژي بالايي (89%) با ژن P4 گزارش شده از عوامل ليشمانيوز جــلدي مي باشد. بيان ژن P4 در E. coli منجر به توليد پروتئين نوترکيب در غلظت بالا گرديد که خود را به صورت باند واضحي در محدوده 33 کيلو دالتون نشان مي دهد. ايمونوبلاتينگ سرم بيماران ليشمانيوز احشايي با آنتي ژن P4 نوترکيب نشان مي دهد که بيماران داراي آنتي بادي از نوع IgG عليه ايــن آنتي ژن مي باشند. نتيجه گيري: اين مطالعه اولين مطالعه در مورد جداسازي و ارزيابي آنتي ژن P4 ليشمانيا اينفانتوم بوده و نتايج آن نشان ميدهد که اين پروتئين ايمونوژنيک بوده و مي تواند بعنوان يک کانديد واکسن بالقوه براي بيماري ليشمانيوز احشايي در نظر گرفته شود.